first day
1 week pa lang bago magpasukan excited nako.. excited akong pumasok, magunifrom, makilala ang mga bago kong classmates.. tumawa, tumawa, tumawa, at dumaldal, matuto, matuto, matuto, magrecite, magsulat, magsulat sa steno notebook, hahaha, masaya ang first day ko bilang isang 4th yr college student (WOOOW, hahahhaha), pero nung bandang hapon, may imbang balita akong nasagap, nagpabago-bago ang scheds, magulo, biglang wala na daw kming free day? nakaka-panic, hahaha at may saturday class kami na dapat ay wala naman, may mga prof din daw kami na hindi pa namin nakikilala at ewan, may thesis pa, at wala pa akong groupmates, wala pang topic.. hahahaha BOOM.
biglang naging hindi ko na alam kung ano ang mararamdaman ko, pero habang ako ay nalilito sa kung ano ang kahihinatnan ng 1st sem ko, o ng buong 4th yr ko/namin.. naisip ko, bakit ganito, bumigat ung loob ko na hindi naman dapat, nagrereklamo ako? bakit ako nagrereklamo, bakit ako reklamo ng reklamo, bumigat ang loob ko sa kaisipan na masyado akong nagaalala, ipinaalala sa akin ni Lord ung sa Jeremiah 32:27 na 'I am the LORD, the God of all mankind. Is anything too hard for me?' WOW!!!!! HAHAHAHHAHA IMBA. sa isang iglap gumaan ang pakiramdam kooo,
(wow Lord, Thank you po... patawad po Lord... please forgive me for worrying instead of leaving it all to You and trusting You enough, patawad po talaga, In Jesus' mighty name we pray, Amen and Amen..)
oo nga, anjan si God, how great is He, who created all things!!! naalala ko rin ang sabi ng isang preacher na si Bro. Albert Miranda, "your God is bigger than any of your problems, Your Lord Jesus is the highest of all, walang bagay ang hindi kayang gawin ng Diyos", sabi rin ni Pastor Ray Castillo, "walang problema sa Dyos ang lahat ng bagay, Lahat posible sa Kanya, ang tanong, sapat ba ang faith mo na maniwala na kaya Niya?"
wooooooooooooh. naboost ako, tama, hindi dapat ako manghina o makaramdam ng pag-aalala dahil sa mga bagay na ito sa buhay ko, walang ibibigay si Lord na hindi kaya ng isang taong may pananamapalataya..
ipinaalala Niya rin sa akin na hindi ako dapat magalala at dapat kong isuko ang lahat nang ito sa Kanya, nakalagay sa 1Peter 5:7 na "Cast all your anxiety on him because he cares for you." Matthew 6:25, do not worry about your life,
woooooooooooow talaga Lord,
nakaramdam ako ng pagkaguilty paguwi, kasi nakagawa ako ng kasalanan, ang 'sin of worry' (from Pastor Kenneth Hagin), naalala ko ung book niya na "Casting all your cares".. nakaramdam ako ng kamalian na hindi ako dapat mainis sa mga nagaganap sa buhay ko kaya humingi ako ng tawad, kasi nandyan ang Dyos, ang Dyos ng lahat, ang pinakamakapangyarihan sa lahat, ang Dyos na buhay.. Siya ang magdadala ng lahat ng bagay sa buhay natin, hindi lang school loads, lahat din ng aspect ng buhay natin,, let's rest, let's have a complete sleep and surrender all our worries and anxieties to Him. Let's not worry, because God is there, Let's have enough faith to let Him carry our burdens and He will do things for us. When we leave our worries to Him, let's not bear the burden anymore, let Him.
God is great. Praise God, Siya na ang bahala sa thesis, sa groupmates, at sa buong buhay kong ito... wuhuuuuuu!!!!!
=)))))
PRAISE GOD!!!!!!
-June 7, 2011
No comments:
Post a Comment